Autentična Srbija - Donje Leskovice, Rovni, selo Bogatić

Beg od grada - Istraživanje duše zapadne Srbije

Donje Leskovice - Selo u srcu valjevskih brda

Donje Leskovice - Paw traveller 

Ušuškano u živopisni pejzaž centralne Srbije, Donje Leskovice je malo ali živo selo u opštini Valjevo. Nalazi se na mirnim visoravnima blizu planine Magleš, omiljene prirodne znamenitosti za planinare, ljubitelje prirode i sve koji traže pravi mir.

Na prvi pogled Donje Leskovice vas šarmiraju svojim valovitim brdima, tradicionalnim seoskim domaćinstvima, i osećajem da ovde svako poznaje svog komšiju. Poljoprivreda i stočarstvo su okosnica svakodnevnog života, a sam život se kreće u ritmu godišnjih doba, 

Polja žitarica, zasadi malina, i pašnjaci za ovce i goveda oslikavaju bezvremensku ruralnu sliku koja se održava generacijama.

Na samo maloj udaljenosti od sela uzdiže se planina Magleš poznata po svojim živopisnim stazama, bogatim šumama i spektakularnim vidikovcima. Planina se proteže nekoliko kilometara između Donjih i Gornjih Leskovice, i privlači iskrene ljubitelje prirode i planinare.

"Zvuk tišine"- Paw traveller

Blizina divlje lepote čini Donje Leskovice savršenom bazom za lagane avanture ili samo miran vikend među brdima.

Bez obzira da li sanjate o mirnom utočištu, tražite delić autentičnog seoskog života ili volite planinarske avanture po šumovitim padinama, Donje Leskovice ispod Magleša imaju tu tihu magiju srpskog sela koje osvaja dušu.

Mi smo vikend proveli u etno vajatima "Zvuk tišine", i to je bilo pravo osveženje i podsećanje na to koliko priroda može da umiri i inspiriše.

Ovi vajati se nalaze izmedju sela Donje i Gornje Leskovice na obroncima Povlena, pa iz dvorišta i sa terasa kućica puca predivan pogled na valovite padine i šume.

Okruženje je mirno, tiho i gotovo netaknuto, što ga čini savršenim mestom za beg od gradske gužve i buke, i zaista je idealno mesto za planinare, ljubitelje prirode, ali i za porodice ili parove koji žele mir i odmor u netaknutoj prirodi.

Značajno mesto u Donjim Leskovicama je Crkva Svete Marije Magdaline. To je lokalna srpska pravoslavna crkva posvećena Svetoj Mariji Magdalini, visoko poštovanoj svetiteljki u pravoslavnoj tradiciji. Tokom važnih verskih događaja ova crkva okuplja lokalne parohijane i posetioce iz okolnih krajeva odražavajući aktivnu ulogu u nastavku pravoslavnih hrišćanskih tradicija u seoskoj zajednici.

Jezero Rovni - kada lepota nastaje iz gubitka

Jezero Rovni - Paw traveller

Često nazivano „tirkiznim draguljem“ valjevskog kraja, jezero Rovni izgleda divno zbog svoje živopisne boje, bujnih brda koja ga okružuju i mirne atmosfere, ali ove prizore nažalost prati i činjenica da je upravo ovde, radi njegovog stvaranja, uz veliko protivljenje jednog dela javnosti potopljena crkva Svetog Arhandjela Mihaila, u narodu poznata kao Valjevska Gračanica. 

To je bila pravoslavna crkva, pretpostavlja se iz 15. veka, koja se nalazila u Tubraviću.

O njoj nema mnogo podataka i prvi put se pominje kao manastir u turskim popisima iz 1560. godine, a zahvaljujući pronađenim delovima starog konaka i grobovima u porti, istoričari su zaključili da je prvobitna crkva najverovatnije poticala iz 15. veka.

Pretpostavlja se i da je manastir u nekom momentu stradao i na njegovom mestu podignuta crkva koja je potopljena, a o kojoj je prvi pisani podatak ostavio Joakim Vujić 1826. godine. Uprkos protestima, nakon što su iz nje iznete sve relikvije, ikonostas sa ikonama kao i zvono iz 1860. godine potopljena je u martu 2016. godine.

Do jezera i potopljene Valjevske Gračanice vodi pešačka staza kroz šumu koja ide ka vidikovcu Velika Stena, poznatom i kao Lazareva Stena, koji se nalazi u mestu Stubo. Staza je kratka, oko 1–1,5 km, i pogodna je za porodične izlete i ljubitelje prirode.

Uprkos svom prirodnom šarmu, jezero Rovni je i dalje nedovoljno razvijeno kao turistička destinacija, i potrebna je infrastruktura poput recimo boljeg pristupa kako bi se u potpunosti iskoristila njegova privlačnost.

Selo Bogatić - Šapat vode na ponovnom izvoru reke Gradac

Izvor reke Gradac - Paw traveller

Odmah ispod mirnog sela Bogatić koje predstavlja samo jednu sićušnu tačku u bogatim pejzažima valjevskog kraja i zapadne Srbije, pojavljuje se izvanredan potok koji je ustvari ponovni izvor reke Gradac, i ono što baš ovo mesto čini posebnim.

Reka Gradac izvire ispod Povlena, a potom ponire u gornjem delu toka i nastavlja pod zemljom ispod lokaliteta koji se u narodu jednostavno zove "suvaja".

Nakon svog nestanka u podzemnim krečnjačkim prolazima predela "suvaje", kod Bogatića reka Gradac ponovo izvire i ovde nanovo započinje svoj život kao skromni potok, svež i proziran, koji se probija kroz bujnu vegetaciju dok se useca u zapanjujuću klisuru na svom toku prema Valjevu.

Ovaj zaista redak dragulj prirode nalazi se na samo kratkom putu od sela, i do njega strmo nizbrdo vodi staza kroz šumu. Fascinantna je sama činjenica kako se na ovom mestu zemlja i voda povezuju na načine koje samo možete zamisliti, a zadivljujuće je i koliko je ovo mesto netaknuto. 

Ovo nije samo voda koja teče preko kamenja. To je priča koju je napisala sama priroda, ona koja je oblikovala zemlju i maštu podjednako. Ako planirate tihi beg od gradske vreve, izvor reke Gradac kod Bogatića je mesto gde vreme usporava a priroda diše zajedno sa vama, jer je ovo mesto deo čistog i živog ekosistema.

I na kraju dana, Donje Leskovice nastavljaju da dremaju, bistri izvor Gradca u njihovoj blizini i dalje prati svoj drevni put kroz mahovinu i kamen, a jezero Rovni leži mirno odražavajući i lepotu i gubitak, i napredak i ono što je moralo biti žrtvovano.

Stojeći ovde okruzeni bujnim zelenilom, vodom i valovitog brdima, osećate da ovaj pejzaž nosi dve priče, jednu o netaknutoj prirodi i jednu o preoblikovanoj sudbini. I možda je baš to ono što ovo mesto čini tako moćnim.

Ovo je mesto koje treba posetiti ne samo da bi se divili njegovoj lepoti, već i da bismo razmišljali o ceni toga.

Post o autentičnom Zlatiboru pročitajte OVDE i zapratite Paw traveller i na Instagramu